Expositie Ontluikende blikken die over stilte niet zwijgen


Evenementgegevens


Tijdens de groepsexpositie Ontluikende blikken die over stilte niet zwijgen nodigt Mario Reijnen drie kunstenaars uit. Alle kunstenaars hebben gemeen dat zij vanuit een bepaalde complexiteit werken. Dit komt terug in de esthetiek, gelaagdheid en vorm van de werken. Hoewel iedere kunstenaar een duidelijke eigen karakter toont, vormen de werken samen een wereld met onderdelen die nauw op elkaar aansluiten.

Ada Dispa

Tekenen en maskers maken is waar Ada Dispa zich op toe heeft gelegd. Het brein is een draaikolk vol beelden en luidruchtige gedachten. In het centrum van de draaikolk is het stil dankzij de kolkende beweging er omheen. Het is een leeg gebied dat ik ze met rust moet laten en moet bewaken. Zij is de bewaker van de stille lege ruimte. Ze kan die ruimte niet betreden want ze is het zelf. Ze is de ruimte en de bewaker. De bewaker is dat deel dat tekeningen maakt. De figuren die in haar werk voorkomen zijn allegorisch en staan voor gemoedstoestanden en de landschappen of interieurs zijn neerslag van energie van dat moment.
De lege ruimte loopt nogal eens vol met dodelijk vermoeiende troep. Daar wordt ze verstrooid en vervolgens balorig van en dan gaat ze maskers maken van ‘tekenwerk-afval’. Het is een vorm van spelen en opruimen en het helpt om de omgeving weer vrij en fris te maken voor geconcentreerd tekenwerk.

Marcel Herms

Het werk van Marcel Herms gaat in de eerste plaats over vrijheid. Er is een sterke relatie met muziek. Net als muziek gaat het over autonomie, ongebondenheid, passie, kleur en ritme.
Zijn werk is kleurrijk en tonaal, somber en vrolijk tegelijk. De figuren op zijn schilderijen zijn zwaar geabstraheerd, waardoor het onduidelijk is wat zij aan het doen zijn. Soms lijken het mensen, monsters, kinderen of dieren, of iets er tussen in. Personages draaien in wilde wervelingen om je heen, verdwijnen om onmiddellijk te worden vervangen. Je hoort het ritme van de kleuren, het ritme van de penseelstreken, de razende kreet van het potlood, de subtiele melodie van een collage. De schilderijen zetten de kijker aan het werk.

Wim Vonk

De geboren Amsterdammer en daar nog steeds werkende Wim Vonk kwam met een navelstreng om zijn nek op aarde. Aan de andere kant van deze planeet in de Sepic tribe in Papua New Genuia zijn kinderen die op deze wijze worden geboren in de wieg gelegd om kunstenaar/artiest te worden. Hier in onze zo genoemd beschaafde werelddeel dient men diplomas te halen om jezelf kunstenaar/artiest te noemen. Dus dat heeft Wim Vonk dan ook gedaan op de Gerrit Rietveld Academie. Daar, waar hij later ook voor dertig jaar professor was. Waarvan de laatste acht jaar de vervulling van zijn doel het meeste in zijn volledigheid werd gerealiseerd.

Mario Reijnen

Mario Reijnen heeft van jongs af aan de drang om scheppend bezig te zijn. Dit uit zich onder andere in muziek, beeldende kunst en poëzie.

In zijn inkttekeningen toont Mario figuren die niet bestaan en ontstaan zijn uit een nieuwe orde schepping vanuit niets en chaos. Spatten, vlekken, krassen, om een bepaald moment suprême te vangen. Het symboliseert een systeem dat van een bubbel probeert los te breken, met daarin een mini universum van vrijheid waarin toeval kan bestaan.

De expositie zal muzikaal aangekleed worden met soundscapes en geluidskunst.

https://www.disparada.eu/
https://www.marcelherms.nl/
https://www.wvonk.nl/
https://www.marioreijnen.nl/